ZEMAHŞERÎ VE NAHİV İLMİNDEKİ YERİ

Abstract

İslamiyet’in yayılmasıyla birlikte Arapların dilinde bazı hataların görülmesi bilinen bir gerçektir. Bu hataları düzeltmek üzere Hz. Ali’nin gayretleriyle başlatılan çalışmalar, Emevîler döneminde devam etmiş, Abbâsiler’in ilk döneminde de yoğunlaşmıştır. Bu çalışmalar esnasında ortaya çıkan Basra ve Kûfe ekolleri, çalışmalara ayrı bir önem kazandırmıştır. IX. yüzyıldan itibaren ise Bağdat’ta bu iki farklı görüşü seçmeci bir metot kullanarak uzlaştırmaya çalışan İbn Keysân, İbn Cinnî ve Zemahşerî gibi gramer âlimleri ortaya çıkmıştır. Bunlara Bağdat Ekolü adı verilmiştir. Şüphesiz, Bağdat ekolünün en önemli şahsiyetlerinden birisi olan Türk âlimi Zemahşerî, kendisinden önceki pek çok dil âliminin görüşlerini inceleyerek bunların bir kısmını desteklemiş ve hatalı gördüklerini de eleştirmiştir. Her konuda kendi görüşleri ve tercihlerini ifade etmesi, ilk defa kendisinin öne sürdüğü fikirlerinin olması, hadis-i şerifle istişhatta bulunan ilk âlimlerden olması ve nahivle ilgili ikinci ana kaynak konumunda olan el-Mufassal eserini kaleme almış olması onu gramer alanında daha değerli hale getirmiştir. Bu makalede, Zemahşerî'nin etkilediği ve etkilendiği şahıslar, Arap gramerine katkıları, görüşleri ve bu alandaki yeri ele alınmıştır.

Authors

Harun ÖZEL

Keywords

Zemahşerî, Gramer, el-Mufassal, Bağdat Ekolü, Nahiv.

Publication Information

Volume

2

Issue

7

Year

2015

Language

Turkish

Status

Published

Views

0

Downloads

0

DOI

10.17121/ressjournal.421

Files