TANZİMAT, ALGILAR VE ABDÜLHAMİD’E YENİDEN BAKMAK

Özet

Sultan II. Abdülhamid üzerine bir tartışmaya gireceksek Tanzimat’la münasebet kurmamız kaçınılmaz olacaktır. Abdülhamid dönemine dair bir değerlendirmeye kalkışmanın Tanzimat’a dair birtakım verileri değerlendirmeyi elzem kılması, yalnızca klasikleşmiş kabullerin öngördüğü Tanzimat kronolojisi ile paralellik arz etmesiyle sınırlı tutulamaz. Bunun birkaç sebebi vardır: Birincisi, Sultan Abdülhamid dönemi Tanzimat değerleri ve politikalarının bir sonucudur. İkincisi, gözden kaçırmaya meyilli olsak da Abdülhamid’in iktidar yılları Batıcılığın ve Batılı değerlerin ilk kez kamusal düzlemde özne olduğu bir dönemdir. Son olarak da modernliğin toplumsal düzlemde en mühim göstergelerinden biri olarak sayılabilecek kamuoyu mefhumu ilk kez ve gerçek anlamda yine bu dönemde karşımıza çıkmıştır. Bu tespitlerin müşterek vardığı yer, Tanzimat’ı anlamadan, Tanzimat’ın ne olduğuna dair en azından belli başlı birtakım fikirlere sahip olmaksızın II. Abdülhamid’i ve sonrasını anlamamızın mümkün olmayacağıdır. Bu metnin başlıca motivasyonu Tanzimat’a dair farklı bir bakışın mümkün olabileceğine dair zihinlerde soru işaretleri yaratmak ve böylesi bir imkân vesilesiyle II. Abdülhamid iktidarının merkezi bir hareket noktası olduğu yakın dönem Türkiye siyasal tarihinin seyri üzerine düşünmeye sevk etmektir. Bu metnin kapsamı çerçevesinde bu istikamete dair Sultan Hamid dönemine dair birtakım sorulara ve tespitlere de yer vermektir.

Abstract

If there would be a discussion on Sultan Abdulhamid II, it will be unavoidable connecting a relation to Tanzimat. Attempting an evaluation concerning the period of Abdulhamid II requires to comment some data about Tanzimat, but it cannot be reduced only because of its parallelism to Tanzimat chronology proposed by classical acknowledgements. There are a few reasons for that: First, the period of Sultan Abdulhamid was an outcome of Tanzimat values and politics. Second, it is prone to overlook that the sovereign years of Abdulhamid were the period, which Westernism and Western values were political agent in the public sphere for the first time. Lastly, the concept of public opinion, which may be considered as one of the most significant sign of modernity in the social sphere, emerged the first time and in real terms again in this period. All of the evaluations arrive a common point that it is impossible to understand the years of Sultan Abdulhamid II and later without grasping Tanzimat, at least it requires to have some ideas chiefly concerning the typology of Tanzimat. The primary motivation of this article leads to query that there may be an alternative view to Tanzimat and hereby prompts to think of the recent political history of Turkey, which the government of Abdulhamid II was the fundamental starting point. Within the scope of this article, there are some questions and determinations about this direction covering the period of Abdulhamid II.

Yazarlar

Gazi Giray GÜNAYDIN

Anahtar Kelimeler

Tanzimat, Batıcılık, Türk Modernleşmesi, II. Abdülhamid, III. Selim

Yayın Bilgileri

Cilt

4

Sayı

17

Yıl

2017

Dil

Türkçe

Durum

Yayınlandı

Görüntülenme

0

İndirme

0

DOI

10.17121/ressjournal.741

Dosyalar